অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গতি ধাৰা…..

অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গতি ধাৰা…..

ঋতুপৰ্ণা দেৱী

১৯৩৫ চনত ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ‘জয়মতী’ চলচ্চিত্ৰই এক বর্ণিল পৰিক্ৰমা অতিক্রম কৰিছে।

১৯৩৫ চনৰ পৰা ২০২৪ চনলৈ এই ৮৯ টা বছৰত অসমীয়া চিনেমা জগতত ঘটিল বিভিন্ন উত্থান-পতনৰ ঘটনা। বিভিন্ন সময়ত স্থবিৰ হৈ পৰা চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগটো বিভিন্ন সময়ত জীপাল হৈ উঠিল বিভিন্ন সন্মানেৰে।

চল্লিশৰ দশকত ১৯৩৫ চনৰ পাছত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ ‘ইন্দ্ৰমালতী’, ৰোহিনী কুমাৰ বৰুৱাৰ ‘মনোমতী’, পাৰ্ৱতী প্ৰসাদ বৰুৱাৰ ‘ৰূপহী’, কমল নাৰায়ন চৌধুৰীৰ ‘বদন বৰফুকন’, সুৰেশ চন্দ্ৰ গোস্বামীৰ ‘ৰুণুমী’, ফণী শৰ্মাৰ ‘চিৰাজ’য়ে অসমীয়া চিনেমাৰ ধাৰাটোক আগবঢ়াই লৈ যায়। পঞ্চাশৰ দশকটোৱে আৰম্ভ কৰিছিল অসমীয়া চিনেমাৰ সাফল্যৰ এক নতুন ধাৰা।

ফণী শৰ্মা পৰিচালিত ‘পিয়লি ফুকন’-য়ে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে আঞ্চলিক ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবি শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰে স্বীকৃতি লাভ কৰে। যশস্বী পৰিচালক নিপ বৰুৱা আছিল পঞ্চাশৰ দশকৰে সৃষ্টি। তেখেতে পৰিচালনা কৰা প্ৰথমখন চিনেমা আছিল ‘স্মৃতিৰ পৰশ’। এইটো দশকতে বিখ্যাত সংগীতজ্ঞ ড: ভূপেন হাজৰিকাই চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক হিচাবে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

ড: ভূপেন হাজৰিকা পৰিচালিত ‘এৰা বাটৰ সুৰ’-য়ে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত আৰম্ভ কৰে এক আধুনিক ধাৰা। ষাঠি আৰু সত্তৰ দশকত সৰ্বেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তীৰ ‘মনিৰাম দেৱান’, নিপ বৰুৱাৰ ‘নৰকাসুৰ’, ড: ভূপেন হাজৰিকাৰ সাংগীতিক সৃষ্টি ‘শকুন্তলা’ৰ লগতে ‘প্ৰতিধ্বনি’, ‘লটিঘটি’, ‘চিকমিক বিজুলী’ আদি চিনেমায়ে ভূমুকি মাৰে।

লগতে নিৰ্মাণ হয় প্ৰথমখন অসমীয়া খুহুতীয়া চিনেমা ব্ৰজেন বৰুৱাৰ ‘ইটো সিটো বহুতো’। ব্ৰজেন বৰুৱাৰ ‘ড: বেজবৰুৱা’-য়ে বাণিজ্যিক ভাৱে লাভ কৰে অভাৱনীয় সফলতা। প্ৰথমখন অসমীয়া থ্ৰীলাৰ হিচাবে ‘ড: বেজবৰুৱা’ই অসমীয়া চিনেমাৰ বাণিজ্যিক দিশত সংযোজন কৰে এক নতুন ধাৰাৰ।

সত্তৰ আৰু আশী দশকত কেইবাখনো অসমীয়া চিনেমাই ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত সন্মান কঢ়িয়াবলৈ সক্ষম হয়। সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱৰ ‘অৰণ্য’, ব্ৰজেন বৰুৱাৰ ‘ওপজা সোণৰ মাটি’, আব্দুল মজিদৰ ‘চামেলি মেমচাব’, অতুল বৰদলৈৰ ‘কল্লোল’, ড: ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ ‘সন্ধ্যাৰাগ’ । ১৯৮২ চনত ‘অপৰূপা’ চলচ্চিত্ৰৰে অসমীয়া চিনেমাজগতত খোজ দিয়ে জাহ্নু বৰুৱাই।

পৰৱৰ্তী সময়ত জাহ্নু বৰুৱাৰ ‘হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়’, ‘ফিৰিঙতি’, ‘সাগৰলৈ বহুদূৰ’, ‘কণিকাৰ ৰামধেনু’ আদিৰে বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা বুটলিবলৈ সক্ষম হয়। সমান্তৰালভাৱে ড: ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াই অগ্নিস্নান, কোলাহল, সাৰথি, আৱৰ্তন আদি চিনেমাৰে কলাত্মক চিনেমাৰ ধাৰাটোকো সমানে আগুৱাই নিয়ে।

ইয়াৰ লগতে শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰ, গৌতম বৰা, সঞ্জীৱ হাজৰিকা, মুনীন বৰুৱা, সান্ত্বনা বৰদলৈ, মঞ্জু বৰা আদি চিত্ৰনিৰ্মাতা সকলে তেখেতসকলৰ অৱদানেৰে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ভঁৰাল চহকী কৰে। 

    এটা সময়ত আমাৰ অসমত অসমীয়া ছবিয়ে দর্শকক ইমানেই মোহাচ্চন্ন কৰি ৰাখিছিল যে বলিউদৰ জনপ্রিয় হিন্দী ছবিয়েও সেই সময়ত অসমত বিশেষ প্রাধান্য লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল । প্ৰায়বোৰ অঞ্চলতে ন্যূনতম এটাকৈ হলেও চিত্ৰগৃহ আছিল।

জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই এৰি থৈ যোৱা চলচ্চিত্র ধাৰাটোক সমৃদ্ধ কৰা সুধাকণ্ঠ ড° ভূপেন হাজৰিকা, ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, পদুম বৰুৱা, ব্ৰজেন বৰুৱা, জাহ্ন বৰুৱাৰ পৰা অশোক কুমাৰ বিষয়া, মুনীন বৰুৱালৈকে বহুকেইজন স্বনামধন্য ছবি পৰিচালকৰ বলিষ্ঠ পৰিচালনাত এখনৰ পাছত আনখন চুপাৰহিট অসমীয়া ছবিয়ে মুক্তি লাভ কৰিছিল। আঠৰ দশকৰ পৰা একবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈকে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ভাল দিন চলি আছিল।

কিন্তু লাহে লাহে অসমীয়া চলচ্চিত্র জগতখনত কেণা লাগিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। বহু চিত্ৰগৃহ ক্ৰমাৎ বন্ধ হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে। অৱশ্যে বিগত প্রায় দুটা দশকত ভালেকেইখন ভাল ভাল অসমীয়া ছবি নির্মাণ হৈছে। কেবাখনো অসমীয়া ছবিয়ে ৰাষ্ট্ৰীয়-আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত স্বীকৃতি লাভ কৰি আমাৰ ছবিজগতক সমৃদ্ধ কৰিছে। কিন্তু অসমত সেই ছবিৰ দর্শক নাই। যুৱ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক ৰীমা দাসৰ ‘ভিলেজ ৰকষ্টাৰ্চ’-য়ে অসমীয়া চিনেমাৰ গতিধাৰাক দিছে এক নতুন প্ৰাণ।

জুবিন গাৰ্গৰ ‘মিছন চাইনা’ৰ আগতে অসমীয়া ছবিলৈ কিছু শুভ বার্তা আনিছিল বিশ্বজিৎ বৰাৰ ‘বহ্নিমান’ ছবিখনে।সম্প্রতি বহু কেইগৰাকী প্রতিভাবান যুৱ পৰিচালকে আত্মপ্রকাশ কৰিছে। বহু নতুন মুখৰ অভিনয় শিল্পীৰো আত্মপ্রকাশ ঘটিছে। নতুন চিন্তা, নতুন সোৱাদৰে ছবি নির্মাণ কৰিবলৈ লৈছে। উচ্চমানৰ ভালেকেইখন ছবি নির্মাণ হৈছে।

অসমীয়া চিনেমাৰ বিকাশ আৰু ছবি নির্মাণ কার্যক উৎসাহিত কৰিবৰ কাৰণে ৰাজ্য চৰকাৰে যি আমোদকৰ ৰেহাই দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছে, ই এক শুভবার্তা আৰু ইতিবাচক দিশৰ ইংগিত বহন কৰিছে।

আনহাতে ৰাজ্যখনৰ একমাত্র ফিল্ম ষ্টুডিঅ ‘জ্যোতি চিত্ৰবন’ক বর্তমানেও এটা অত্যাধুনিক প্রযুক্তিসমৃদ্ধ পূর্ণাংগ ফিল্ম ষ্টুডিঅ’ ৰূপে নির্মাণ কৰিবগৈ পৰা নাই।

এই দিশত চৰকাৰী পদক্ষেপৰ বিশেষ প্রয়োজন।অসমীয়া ছবি উদ্যোগৰ বিকাশৰ বাবে আজি প্রধানভাৱে প্রয়োজন হৈছে ছবিগৃহ নির্মাণৰ।

আজি অসমৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ লগতে বহুকেইখন মফচলীয় চহৰত চিনেমা হল নাই। ফলত গ্রামাঞ্চলৰ দৰ্শকে আগ্রহ থকা সত্বেও অসমীয়া ছবি এখন চাব নোৱাৰে।

এই দিশৰ প্রতি লক্ষ্য ৰাখি অসমৰ প্ৰতিখন জিলাৰ নগৰ-চহৰৰ লগতে চহৰৰ পৰা দূৰৈত অৱস্থিত গ্রামাঞ্চলক সামৰি একাটাকৈ সৰু-বৰ ছবিগৃহ, মিনি চিনেমা হল আদি নির্মাণ কৰিলে অসমীয়া ছবি উদ্যোগৰ বিকাশৰ গতিটো অধিক ক্ষিপ্রতৰ হ’ব বুলি আশা কৰিব পাৰি।

Mahabahu.com is an Online Magazine with collection of premium Assamese and English articles and posts with cultural base and modern thinking.  You can send your articles to editor@mahabahu.com / editor@mahabahoo.com(For Assamese article, Unicode font is necessary) Images from different sources.