জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাৰ কবিতা

ছবি অঁকা শিল্পী নহওঁ মই

যদিও আকোঁ ছবি

গান-কবিতাৰ শিল্পী নহওঁ

যদিও ময়েই কবি ৷

কলাৰ মাজত যদিও প্ৰকাশ মোৰ

জীৱন-কলাক ধুনীয়া কৰি

মানুহকেই মানুহ কৰি

থৈ যাবলৈ

বাস্তৱৰেই কেন্দ্ৰস্থলীত

লৈছোঁ স্থিতি

যুঁজিবলৈ দুষ্কৃতিক দুৰ্ঘোৰ ।

শিল্পীৰ মই পালো যে নতুন অৰ্থ,

মানুহৰ মহাসত্য

মানুহ শিল্প, মানুহ কেন্দ্ৰী

মানুহেই নিত্যাতীত,

মানুহৰ মই ন-ৰূপ দিম,

পৃথিৱীখনকো পুনৰ গঢ়িম

মোৰ ই দৃষ্টিৰ, নতুন সৃষ্টি

অৱশ্যে অব্যৰ্থ,

আজি জীৱনৰ অগ্নিক্ষণত

স্বাগত সতী্থ ৷