জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাৰ কবিতা

[জয়মতীৰ আত্মাৰ উক্তি]

মই অক্লেদ্য

RelatedPosts

ধ্যানী মেকুৰী, বৰাগী মেকুৰী আদিৰ সাধু

February 4, 2026

নাম শুনিলেই যাৰ….

January 26, 2026

ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ নাট্যৰাজি সম্পৰ্কে

January 17, 2026

মই অচ্ছেদ্য

মই অদাহ্য

চানেকিৰো চানেকি মহাচানেকি মই

দিঠকৰ সত্য,

মহামানৱৰ ময়ে আদৰ্শ সনাতন

কাললৈ নুমাই জ্বলোঁ চিৰকাল মই চিৰনিত্য

ময়ে মহাসত্য ৷

জগাবলে’ নিষ্পেষিত

দলিত ধৰিত্ৰী,

প্ৰতিৰোধ কৰিবলে’

পাশৱীয় শকতিৰ উন্মত্ত বিলাস,

অমোঘ শকতি লৈ

আঁচলত মোৰ

জাগোঁ অহোৰাত্ৰী ৷

জাগ আজি পৃথিৱীৰ

নিষ্পেষিত ধৰ্ষিত

দলিত স্খলিত যত

হতবীৰ্য্য নিৰাশ মানৱ !

দিবলৈ তহঁতক শকতিৰ অগ্নিবাণ

পিন্ধাবলে’ বিজয়ী তিলক,

পাৰে পাৰে জ্বলি আছোঁ জয়সাগৰৰ

দিগন্ত পোহৰ কৰি

অনিৰ্ব্বাপিত মই প্ৰদীপ্ত আহৱ

ব্যৰ্থ কৰি জেৰেঙাৰ শত অত্যাচাৰ

ৰোধি-গচকি মই আসুৰীয় শকতিৰ

শত অবিচাৰ

ভেদিলোঁ ছলনা পাশৱিক ক্ৰুৰতাৰ ৷

পণ্ড কৰি অভিযান

অন্ধ ক্ষমতাৰ

জয়সাগৰৰ পাৰে পাৰে

ফুৰোঁ মই পূৰ্ণিমাই পূৰ্ণিমাই

থাকি উজাগৰে ৷

দেখিছনে অসমীয়া

দেখিছনে ভাৰতৰ দলিত মানৱে

দেখিছনে পৃথিৱীৰ

দেশ-বিদেশৰ

শক্তিহীন আৰ্ত্ত সবে ?

আছোঁ মই আজিও জীয়াই

অজেয় আতমা লৈ

মৃত্যুহীনা মই

কলিৰ প্ৰদীপ হৈ

অসমৰ কোলা শুৱাই ;

চালে দেখিবি মোক জয়সাগৰত

পূৰ্ণিমাৰ নিশাই নিশাই ৷

ব্যৰ্থ কৰিলে যত পশু-শকতিৰ

নিৰ্ম্মম অপঘাত

আসুৰীয় সভ্যতাক প্ৰতিৰোধ কৰিবলে’

জগাবলে’ অব্যৰ্থ সংঘাত,

উদ্বোধিত কৰিবলে’ আত্মাৰ শক্তিৰ

অসুৰবিনাশী বজ্ৰপাত ৷

অমোঘ মন্ত্ৰৰ ময়ে মন্ত্ৰদাত্ৰী

দধীচি-ত্যাগৰ কৰি পুনৰাভিনয়

জেৰেঙাত অস্থি দিলোঁ

ৰচিবলে’ নবীন ধৰিত্ৰী ৷

মহামানৱৰ

দৈৱী বিজয়ৰ

আলোক-বন্তি ময়ে

ময়ে জয়মতী,

কালাগ্নি জিনি মই

জ্বলোঁ জয়সাগৰত

শকতি-যজ্ঞ সম

কেতিয়াও নুনুমায় প্ৰেৰণাৰ বাঁতি

নৱালোক দূতী ৷

উদ্বোধিত যত

দৈৱী মানৱৰ

অভ্ৰান্ত ভাগ্যৰ

ময়ে বাট দেখূৱাওঁ

ময়ে মহাসতী

মই পুণ্যৱতী,

ধ্ৰুবতাৰকা সম জ্বলন্ত জ্যোতি ৷